بخشش کسانی که وانمود به دوست داشتن کردند:
در روانشناسی به این پدیده «ناهماهنگی شناختی» میگن: وقتی کسی رفتاری داره که با باورش جور درنمیاد (مثلاً میگه دوستت دارم اما عملش خلافشه)، مغزش برای کاهش فشار روانی، واقعیت رو تحریف میکنه. جالب اینجاست که در آزمایشها، افراد بعد از دروغ گفتن درباره عشق، واقعاً باور میکنن که عاشق بودن! این یعنی وانمود کردن طولانیمدت میتونه خودفریبی ایجاد کنه. سوال اینجاست: آیا بخشیدن یعنی پذیرش این که اونها هم قربانی ذهن خودشون بودن؟
راهکار:
این حس رو میشه با این نگاه دوباره معنا کرد: شاید اونها خودشون هم نمیدونستن عشق واقعی چیه؛ بازی کردن در نقش عاشق، گاهی برای بقا در رابطهست. به جای نفرت، میتونی انتخاب کنی که این تجربه رو به شناخت عمیقتری از خودت تبدیل کنی.