بخشیدن بی‌چشمداشت

رابطه واقعی: تقسیم کردن داشته‌ها با عزیزان:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد بخشش و تقسیم منابع، حتی اگر نامتقارن باشد، مرکز پاداش مغز را ۲۰ برابر بیشتر از دریافت کردن فعال می‌کند. هورمون اکسی‌توسین که هنگام «بخشیدن بی‌چشمداشت» ترشح می‌شود، پیوندهای اجتماعی را چنان تقویت می‌کند که در قبایل باستانی، اشتراک‌گذاری غنایم شکار نه یک عمل اخلاقی، که یک استراتژی بقای جمعی بود. آیا ما مدرن‌ها این رمز زیستی را فراموش کرده‌ایم؟

راهکار:

پیشنهاد عملی: دفعه بعد که در رابطه احساس کمبود می‌کنی، به جای درخواست، یک داشته کوچک مثل وقت یا یک تعریف واقعی را بی‌منت تقدیم کن. این تغییر ساده بازی ارتباط را عوض می‌کند.