شکست بخشی از مسیر موفقیت است:
آیا میدانستید که توماس ادیسون قبل از اختراع لامپ، بیش از ۱۰۰۰۰ بار شکست خورد؟ اما او اینها را «شکست» نمینامید، بلکه «۱۰۰۰۰ راهی که جواب نمیدهد» میگفت. جالبتر اینکه عصبشناسی مدرن نشان داده مغز انسان در مواجهه با شکست، دوپامین بیشتری برای «تلاش دوباره» ترشح میکند تا برای موفقیت آسان. یعنی زیستشناسی ما برای شکست طراحی شده، نه موفقیت بیدردسر. سوال: آیا تا به حال شکستی را تجربه کردهاید که بعداً بزرگترین درس زندگیتان شده باشد؟
راهکار:
این جمله درست است، اما نکته کلیدی این است: شکستها را چطور پردازش کنیم؟ تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که «بازخورد محور» بودن (یادگیری از خطا) به جای «نتیجهمحور» بودن، احتمال موفقیت نهایی را تا ۳۰٪ افزایش میدهد. پیشنهاد: بعد از هر شکست، سه سوال از خود بپرس: چه چیزی یاد گرفتم؟ چه چیزی را دفعه بعد متفاوت انجام میدهم؟ این شکست چه فرصت جدیدی ایجاد کرد؟