خاطرهای از دوران بیخوشی:
پدیده «سوگیری خاطره» میگه مغز انسان تمایل داره خاطرات منفی رو عمیقتر و مثبتها رو سطحیتر ذخیره کنه. تحقیقات نوروساینس نشون داده هیپوکامپ و آمیگدال در مواقع فشار روانی، خاطراتِ امنِ منفی رو اولویت میدن. این یعنی شاید خوشیهای واقعی اومده بودن، اما کدگذاری نشدن. سوال: چطور میتونیم این الگوی ذهنی رو آگاهانه بازنویسی کنیم؟
راهکار:
این حس رو میشه از زاویهای دیگه دید: یادمون میاد که خوشی نیومد، اما مغز ما خاطرات تلخ رو پررنگتر ذخیره میکنه. شاید خوشیهای کوچیک بودن که یادشون رفت. یه تمرین ساده: سه لحظه خوب از همون دوران رو بنویس، حتی اگه بهنظر بیاهمیت باشن.