تو حتی توی حافظهام هم جایگاهی نداری؛ تیکه سنگین جدایی:
پژوهشهای علوم اعصاب میگویند «فراموشی ارادی» یک فرایند فعال است؛ وقتی میگویی «در حافظهام نیستی»، مغزت در همان لحظه ناحیه هیپوکامپ را مهار میکند و برای سرکوب خاطره، قشر پیشپیشانی انرژی مصرف میکند. به همین دلیل، انکارِ کامل، خودش نشانهای از وجودِ خاطره است. حافظه برای ناپدید شدن، اول باید حاضر باشد. آیا واقعاً فراموشکردن، آرامشدن است یا خاموشکردن؟
راهکار:
وقتی به کسی میگوییم «در حافظهام جایی نداری»، در واقع داری با شدت به او فکر میکنی؛ سکوتِ واقعی، هیچ جملهای لازم ندارد. این متن را میتوان به عنوان آخرین فعالیتِ نوشتاریِ این فصل دید: گفتنِ خداحافظی به تصویری که هنوز هست.