دل کندن از کسی؛ وقتی از چشمانت هم میگذرم:
چشمها تنها عضو بدن هستند که در مرحله جنینی مستقیماً از بافت مغز ساخته میشوند؛ یعنی نگاه کردن به چشمان کسی واقعاً یک ارتباط مغز-به-مغز است. وقتی تصمیم میگیری از چشمان کسی بگذری، در واقع داری یک مسیر عصبی شرطیشده را خاموش میکنی؛ همان مسیری که اکسیتوسین و دوپامین ترشح میکرده و به اندازه ترک یک ماده محرک، سیستم پاداش مغز را درگیر میکند. به همین دلیل است که «دل کندن» فقط یک استعاره نیست، یک بازسازی ساختاری در مغز است.
راهکار:
این جمله در واقع یک مرزگذاری است، نه یک شکست؛ چون وقتی از خیر کسی میگذری، داری به خودت میگویی که دیگر برای بودن کنار او التماس نمیکنی. گذشتن از چشمها سختترین مرحله است، اما دقیقاً همان نقطهای است که آزادی شروع میشود.