بیخیالی فردا

واسه فردا نگرانیم که فردا را چه کنیم؟:

زندگی در لحظه؛ شادی امروزت را از دست نده:

مغز انسان در حالت پیش‌بینی آینده، شبکه حالت پیش‌فرض را فعال می‌کند؛ همان بخشی که نشخوار ذهنی و اضطراب فردا را می‌سازد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند متمرکز شدن بر لحظه حال فعالیت این شبکه را تا ۵۰ درصد کاهش می‌دهد و شادی را بالا می‌برد. از سوی دیگر خنده واقعی یا حتی اجباری، آستانه درد را بالا برده و اکسی‌توسین ترشح می‌کند؛ پس «بارور شدن آسمان دل» از عشق، فقط استعاره نیست.

راهکار:

روان‌شناسی مدرن به این نگاه شاعرانه مهر تأیید می‌زند: مغز انسان تمایل دارد آینده را فاجعه‌سازی کند، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد حدود ۸۵ درصد نگرانی‌های ما هرگز اتفاق نمی‌افتند. ماندن در لحظه و خندیدن، سطح کورتیزول را کاهش می‌دهد و اکسی‌توسین ترشح می‌کند؛ پس شادی امروز نه فقط یک توصیه ادبی، بلکه یک استراتژی عصبی برای سبک‌کردن ذهن است.