دل کندن از کسی که نمیخواهد برود:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد فراموشی عمدی یک نفر، مثل خاموش کردن یک مدار عصبی در مغز نیست؛ بلکه هر بار که سعی میکنی فکر نکنی، همان مسیر عصبی قویتر میشود. به این میگویند «اثر خرس سفید»: هرچه بیشتر به خودت بگویی به او فکر نکن، بیشتر به ذهنت میآید. پس شاید «فراموش کردن کار من نیست» از نظر علمی درست باشد، اما «جایگزین کردن» کار توست.
راهکار:
این متن انگار از جایی میگوید که هنوز درگیر وابستگیای. شاید بازنویسیاش با زاویهای تازه: «بیخیال، اگه بری هم / فراموش کردنت کار خودته، نه من» - این بار قدرت انتخاب را به دست خودت بده.