رقص با آهنگ غمگین؛ تیکهای که جای گریه مینشیند:
وقتی با آهنگ غمگین میرقصی، مغزت همزمان پرولاکتین و دوپامین ترشح میکند؛ پرولاکتین با سوگواری مرتبط است و دوپامین با حرکت. پژوهشها میگویند موسیقی غمگین سطح پرولاکتین را بالا میبرد تا به التیام کمک کند، اما اضافهکردنِ حرکت، دوپامین را فعال میکند و همین ترکیب، غم را به نوعی لذت تبدیل میکند. شاید به همین دلیل است که رقصِ اشکآلود، بیش از گریهی ساکن آزادت میکند.
راهکار:
اینجا گریه به رقص تبدیل شده؛ یعنی غم نه انکار میشود نه جمع، فقط ریتم عوض میکند.