تو ماه زندگی منی، بقیه فقط ستاره ان:
در نجوم، ماه درواقع یک قمر است و نورش انعکاس نور خورشیده، درحالیکه ستارهها خودشان منبع نور و گرما هستند. جالب اینجاست که ماه از زمین بزرگتر دیده میشه ولی از نظر جرم از بعضی ستارهها کوچکتره. شاید این تشبیه بگه که تو نزدیکترین و درخشانترینی در آسمان زندگی من، حتی اگر منبع واقعی نورت جای دیگری باشد. چقدر حاضریم بپذیریم که عشق گاهی یک انعکاس زیباست نه یک منبع؟
راهکار:
اگر این تعبیر رو دوست داری، میتونی ادامهاش بدی به این شکل که «ماه و ستارهها هر دو نور خودشون رو از خورشید میگیرن، اما ماه نور رو منعکس میکنه و ستارهها خودشون میسوزن» - این باعث میشه ببینی که هر کدوم چه جور میدرخشن.