شعری درباره بیجایی در زندگی: استعاره ریشه و شاخه:
در روانشناسی، نظریه «بحران میانسالی» نشان میدهد افراد بین ۴۰ تا ۶۰ سال اغلب میان تثبیت (ریشه) و تغییر (شاخه) سرگردان میشوند. جالب این که درختان در تنه آسیبپذیرترین بخش را دارند—دقیقاً همان جایی که تبر میخورد. آیا ما هم در «تنه» عمرمان ایستادهایم؟
راهکار:
شعر به حس «گیر افتادن در میانه» اشاره دارد؛ اما گاهی خود «ایستادن» یک انتخاب آگاهانه است: نه ریشه شدن و نه شاخه شدن، بلکه میوه دادن یا سایه گستردن. شاید ارزش این است که ببینیم در چه نقطهای میتوانیم به جای تبر خوردن، تبدیل به پل یا تکیهگاه شویم.