بهتره کسی که رفت دیگه برنگرده:
در روانشناسی، تقویت ناپیوسته توضیح میدهد چرا بازگشتهای گاهبهگاه اعتیادآورتر از حضور ثابتاند: مغز برای پاداش نامطمئن دوپامین بیشتری ترشح میکند؛ همان مکانیزمی که قمار را جذاب میکند، رابطههای پرنوسان را سختتر رها میکند. آیا برنگشتن یک تصمیم است یا یک مهارت؟
راهکار:
این جمله بیشتر شبیه سپری دفاعی برای جلوگیری از درد تکرارشونده است تا یک قانون قطعی؛ چارچوبی که قدرت را از تصمیم او به مرزهای خودت برمیگرداند.