چرا بعضیا وقتی گزینه بهتری پیدا میکنن ولت میکنن؟:
این دقیقاً همون «اثر مقایسه اجتماعی»ه؛ مغز ما برای بقا دائماً گزینههای بهتر رو رصد میکنه و همین باعث میشه لذت رابطهی فعلی با ترس از دست دادن فرصتهای بهتر خراب بشه. پژوهشهای دن آریلی نشون داده وقتی آدمها گزینههای زیاد میبینن، حتی از انتخاب خوب فعلیشون هم رضایت کمتری دارن. پس رفتنشون بیشتر به سیستم ادراکی خودشون ربط داره تا «بهتر بودن» اون آدم. چطور از این بازی مقایسه بیرون میایم؟
راهکار:
اگه کسی با دیدن «بهتر» ولت کرد، این یعنی معیارش آدمهای جایگزین بوده نه خودت؛ نه اینکه تو کم داشتی. هر کی برای موندن دنبال دلیل میگرده، یه روز با یه دلیل کوچیک هم میره.