بحث برای بحث؛ طنز فلسفی درباره قیافه سگ:
مغز انسان برندهشدن در بحث را با ترشح دوپامین پاداش میدهد؛ به همین دلیل بحثکردن حتی وقتی موضوع بیاهمیت است، اعتیادآور میشود. جالبتر این که سگها تنها گونهٔ غیرانساناند که عضلهٔ بالابرندهٔ ابرو را برای ایجاد نگاهِ «معصوم» تکامل دادهاند تا سیستم مراقبتی انسان را فریب دهند. پس بحث ذاتاً برای مغز لذت است و نازِ سگ هم یک ترفند تکاملی.
راهکار:
این گزاره را میتوان از زاویهٔ «جذابیتِ خودِ گفتوگو» بازخوانی کرد: بحث وقتی برای خودش هدف میشود، حتی ظاهرهای ناز و بیربط هم نمیتوانند آن را خراب کنند؛ مثل سگی که صرفاً با نازکردن، بحث را از مسیر خارج میکند.