بهشت و اهل بیت

روضه امام حسین در بهشت؛ همنشینی با خدا و حضرت زهرا:

روضه‌خوانی از کتاب «روضة الشهدا»ی ملاحسین کاشفی در قرن نهم ریشه گرفت؛ جالب اینجاست که آیین‌های عزاداری دسته‌جمعی با ترشح اکسی‌توسین، پیوند اجتماعی را تا حدود ۴۰٪ تقویت می‌کنند. تصور برگزاری روضه در بهشت، یک جابه‌جایی کیهانی در زمان است؛ جایی که سوگ زمینی به جشن وصال بدل می‌شود.

راهکار:

این تصویر را می‌شود یک «روضه‌ی معکوس» خواند: در زمین برای امام گریه می‌کنیم، در بهشت کنار خودش روضه می‌گیریم؛ انگار غم و شادی آنجا یکی می‌شوند و فاصله‌ی بین روایت و وصال فقط به اندازه‌ی یک نفس است.