بهشت قابل لمس

تو، بهشتِ قابل لمسِ منی:

لمس اولین حس شکل‌گرفته در جنین است؛ گیرنده‌های سی‌تاکتیل پوست فقط به نوازش آرام ۱ تا ۱۰ سانتی‌متر بر ثانیه پاسخ می‌دهند و همان مسیر، اینسولا و اکسی‌توسین را فعال می‌کند. مغز عشق را مثل دما و بافت ثبت می‌کند، نه فقط یک احساس؛ پس «بهشت قابل لمس» استعاره نیست، نقشه‌ای عصبی دارد.

راهکار:

قابل لمس بودن، عشق را از یک ایده به یک حافظه بدنی تبدیل می‌کند؛ نوازش آرام، گرما و ضربان قلب، همان چیزی است که مغز به‌جای واژه‌های ناتمام ذخیره می‌کند.