چرا روزها بی‌حس و تکراری می‌گذرند؟:
مغز رویدادهای تکراری را با پدیده‌ای به نام «تخت‌شدگی عاطفی» فشرده می‌کند؛ چون هیپوکامپ برای رمزگذاری حافظه به نشانه‌های تازه نیاز دارد. وقتی روزها شبیه‌اند، رد حافظه کم‌رنگ و زمان به‌ظاهر می‌پرد. تازگی اما دوپامین را بالا می‌برد و لحظه‌ها را کش می‌آورد؛ به همین دلیل یک سفر یک‌روزه گاهی از یک ماه یکنواخت پرحس‌تر به یاد می‌ماند.
راهکار:
بی‌حسی خودش یک حس است: پیامی از سیستم عصبی که می‌گوید محرک‌ها دیگر تازه نیستند. ذهن برای صرفه‌جویی انرژی، روزهای شبیه‌هم را مثل یک فایل فشرده ذخیره می‌کند؛ از بیرون «گذشت»، از درون «حس نشد». اگر همین بی‌حسی را نه نشانه‌ی مرگ احساس، بلکه حالت «خواب زمستانی» ذهن ببینی، فشار قضاوت کم می‌شود.