غم واقعی و آخرین پناهگاهی که مثل بقیه شد:
در علوم اعصاب به این حالت آنهدونیا میگویند: مغز برای مدیریت بار هیجانی، پاسخ به چیزهایی را که زمانی تسلیبخش بودند کم میکند. پناهگاه خراب نشده؛ مدارهای پردازش لذت و امنیت در مغز خاموش شدهاند تا از طوفان جان به در ببرند. واقعاً غم است یا زرهای که ناخودآگاه ساختهای؟
راهکار:
اگر آخرین پناهت هم مثل بقیه شده، شاید این پایان تسلی نیست؛ شاید شروع جستوجوی پناهی است که به تغییر و عادت وابسته نیست.