تو مثل لیدوکائین، درد عشق رو بیحس کردی:
تحقیقات نشان میدهد درد عاطفی و درد جسمی در مغز مسیر مشترکی دارند؛ همان مناطقی که لیدوکائین آنجا اثر میکند، هنگام دلشکستگی هم فعال میشود. حتی در آزمایشها، استامینوفن توانسته شدت «دلتنگی» را کم کند، چون مغز فرق چندانی بین سوختن دست و شکستن دل قائل نیست. جالبتر اینکه وقتی یاد آدم قبلی میافتی، مغز مورفین طبیعی خودش را ترشح میکند تا همانجور که گفتی، درد را بیحس کند.
راهکار:
بیحسی لیدوکائین قرار نیست درمان باشد؛ فقط موقتاً جلوی حس درد را میگیرد. این متن را میشود از زاویه «من فقط مسکن داشتم، نه درمان» هم دید؛ اگر راوی به این نقطه برسد، قدم بعدیاش پیدا کردن ریشهٔ دلتنگی است، نه تکرار همان مسکن.