تحلیل بیت 'نیست مارا هوس دو چشم شهلای کسی':
تحقیقات عصبشناسی نشان داده که 'هوس' به زیبایی ظاهری، همان مدارهای دوپامینی اعتیاد را در مغز فعال میکند. شاعر با نفی این هوس، به نوعی از سوختن در 'اعتیاد ظاهری' پرهیز میکند. آیا این یک هشدار روانشناختی پیشازمان است؟
راهکار:
این مصرع به ما یادآوری میکند که گاهی عدم هوس به زیباییهای ظاهری، نشانهٔ بلوغ احساسی است؛ نگاه به جوهر، نه به رنگ چشم.