بهونه بغل کردن

بهونه‌های بغل کردن با معشوق؛ عاشقانه‌ای کودکانه:

در نوروساینس، آغوشِ واقعی (بیش از ۲۰ ثانیه) محور «واگال» را فعال می‌کند و سیستم عصبی پاراسمپاتیک را روشن می‌کند؛ همان مدلی که نوزاد با لمس مادر یاد می‌گیرد. این رفتار «دلبستگی امن» است، نه بهانه. مغز بزرگسالی که بهانه‌اش بغل است، در واقع دنبال هموستاز عاطفی می‌گردد. سؤال: بهانه‌های شما چند ثانیه طول می‌کشد؟

راهکار:

این متن، «بچه شدن» را بهانه‌ی عشق گرفته؛ می‌توانی آن را به استعاره‌ای از «نیاز به امنیت» گسترش بدهی: هر وقت دلت بغل خواست، یعنی بدنت یاد گرفته فقط در آغوش او آرام می‌شود.