چرا بعضی وقتها بحث فایده ندارد و زمان پاسخ میدهد:
در روانشناسی اجتماعی به این «اثر بازگشتیِ باور» میگویند: وقتی باور هویتیِ کسی رد شود، مغز او همانطور واکنش نشان میدهد که به خطر جسمی؛ ضربان قلب بالا میرود و مسیرهای استدلال خاموش میشوند. یعنی هرچه منطقِ بحث قویتر باشد، طرف مقابل محکمتر به حرفش میچسبد. پژوهشها نشان میدهد اطلاعات تازه بعد از آرامشدن پردازش میشود، نه وسط درگیری؛ بنابراین زمان نهتنها قاضی است، تنها گفتوگویی است که ذهنِ بسته اجازهٔ ورود میدهد.
راهکار:
رگفتار دیگری هم هست: هر بحث دو سطح دارد؛ سطحِ حرفها و سطحِ جایگاه. وقتی کسی احساس کند جایگاهش در خطر است، حتی منطقیترین حرف هم تهدید دیده میشود. پس زمان فقط برای رسیدنِ پاسخ نیست؛ برای فروکش کردنِ همین احساسِ خطر است.