شهر را گشتم ولی مثل تو پیدا نشد:
در نوروساینس، عشق رمانتیک همان نواحی مغز را فعال میکند که اعتیاد به کوکائین! بهقولی، «فوقالعادهای» یک واقعیت شیمیایی است: دوپامین و اکسیتوسین باعث میشوند جایگزینی برای معشوق غیرممکن به نظر برسد. پس شاید این «بینظیر بودن» دقیقاً واکنش مغز به یک محرک خاص باشد. آیا تا به حال کسی را یافتهاید که ذهنتان او را کاملاً غیرقابل جایگزین ببیند؟
راهکار:
این حس که کسی کاملاً منحصربهفرد است، بیشتر از واقعیت عینی، ریشه در نگاه عاشقانه و فعالشدن مرکز پاداش مغز دارد. شاید بهتر باشد از این نگاه لذت ببری، نه اینکه بهدنبال اثباتش در بیرون باشی.