بیحجابی و گرانی؛ تیکهای به ریاکاری اجتماعی:
روانشناسی شناختی به این «ندیدن عمدی» میگوید مهار توجه انتخابی: مغز برای کاهش ناهماهنگی شناختی، محرکهای ناراحتکننده را از کانون هشیاری حذف میکند. آزمایش معروف «گوریل نامرئی» نشان داد اگر توجه روی یک هدف متمرکز باشد، حتی یک گوریل وسط تصویر دیده نمیشود. هرچه تهدید هویت جمعی بیشتر باشد، فیلتر توجه سختتر کار میکند؛ برای همین گرانی روزمره نامرئی میشود اما بیحجابی هیجانی دیده میشود. کدام را راحتتر از کادر ذهنتان بیرون میاندازید؟
راهکار:
این جمله را میتوان از دریچهی روانشناسی اجتماعی یک «آزمون ناهماهنگی شناختی» دید: چرا یک تابو اجتماعی میدان دید عمومی را پر میکند اما بحران معیشتی به پسزمینه میرود؟ برای امتداد ایده، میتوانی واژهی «وانمود» را به «اولویتبندی توجه» تبدیل کنی و درباره هزینهی انتخاب جمعی بنویسی.