بهبودی کاذب

حال خوبِ فریبنده؛ وقتی بیمار قبل از مرگ می‌گوید خوبم:

در پزشکی به این حالت «روشنی پایان» (Terminal Lucidity) می‌گویند: گاهی بیماران مبتلا به آلزایمر یا سرطان، ۲۴ تا ۴۸ ساعت پیش از مرگ ناگهان هوشیار می‌شوند، خاطرات را دقیق تعریف می‌کنند یا حالشان خوب می‌شود. علتش هنوز نامشخص است؛ فرضیه‌ها از موج نورون‌های در حال مرگ تا ترشح ناگهانی نوراپی‌نفرین را مطرح می‌کنند. این «خوبی» ممکن است آخرین شعله‌ی مغز باشد، نه بهبودی. چرا بدن گاهی خداحافظی را این‌قدر فریبنده اجرا می‌کند؟

راهکار:

این جمله به پدیده‌ی «بهبودی پایان زندگی» می‌ماند؛ گاهی حالِ خوبِ ناگهانی نه‌از درمان، که از خاموش‌شدن تدریجی سیستم است. برای مواجهه با این حس، شاید بد نباشد به‌جای ترس از مرگ، به وزنِ لحظه‌های بی‌علامت فکر کنی.