وقتی بهار دیگر نمیآید؛ روایت یک ناامیدی عمیق:
در اساطیر نورس، «فیمبولوینتر» زمستانی سهساله بیبهار بود که پایان جهان را نوید میداد. جالب اینجاست که از نظر عصبزیستشناختی، انتظار مداوم برای تغییری که رخ نمیدهد، مسیرهای دوپامینرژیک مغز را دچار «فرسودگی پاداش» میکند؛ یعنی ناامیدی مزمن در سطح سلولی بازنویسی میشود. آیا بیبهاری درون، از همین جنس نیست؟
راهکار:
این جمله، زمستانی درونی را فریاد میزند که تقویم را نادیده میگیرد. شاید بهاری که انتظارش را میکشی، نه در فصلها، که در نگاهت پنهان باشد. گاهی پایان یک زمستان، با آب شدن برفهای ذهن آغاز میشود، نه زمین.