معنای واقعی وفاداری در روابط عاطفی:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد افرادی که وفاداری خود را به «لیاقت» طرف مقابل گره میزنند، اغلب دچار «سوگیری تایید» هستند: رفتار خود را بر اساس عملکرد دیگران توجیه میکنند، در حالی که وفاداری واقعی یک تعهد درونی است. جالب اینجاست که در آزمایشهای «معضل زندانی»، افرادی که همکاری خود را مشروط به همکاری طرف مقابل میکردند، در بلندمدت کمترین میزان اعتماد را ایجاد میکردند. سوال: آیا تا به حال کسی را دیدهاید که بگوید «من آدم صادقیام، به شرطی که تو دروغ نگویی»؟
راهکار:
این جمله یک مکانیسم دفاعی کلاسیک به نام «سرزنش دیگری» است. در روانشناسی، وفاداری یک ویژگی شخصیتی پایدار است، نه واکنشی به رفتار طرف مقابل. اگر کسی واقعاً باوفاست، حتی در برابر بیلیاقتی هم وفادار میماند (و بعد تصمیم به ترک میگیرد). این جمله در واقع میگوید: «وفاداری من شرطی است.»