بهانه های الکی

بهانه برای رفتن: نشانه بی‌علاقگی یا ترس از ماندن؟:

در روان‌شناسی، بهانه‌سازی هنگام ترک رابطه اغلب نوعی کاهش ناهماهنگی شناختی است؛ مغز برای آنکه از احساس گناهِ آسیب‌زدن فرار کند، روایتِ «من مقصر نیستم» یا «این رابطه درست نبود» را می‌سازد. این سازوکار در پدیده «تعارضِ رویکردی-اجتنابی» دیده می‌شود: فرد هم صمیمیت می‌خواهد و هم از آسیب نزدیکی می‌ترسد، پس بهانه، پلی برای خروج بدون مواجهه با ترس می‌شود. حافظه هم روایت منتخب را تقویت می‌کند تا تصمیمِ گرفته‌شده عقلانی به نظر برسد.

راهکار:

از زاویه دلبستگی اجتنابی می‌شود این جمله را این‌طور شکست: بهانه‌ها همیشه مدرک بی‌علاقگی نیستند؛ گاهی صدای زنگ‌خطری‌اند که مغز برای محافظت از خودش می‌سازد تا صمیمیتِ زیاد را کنترل کند.