بهانه دعوا

دعواهای من بهانه‌ی بغل است، نه بهانه‌ی جدایی:

این را در روانشناسیِ دلبستگی «رفتار اعتراضی» می‌گویند؛ وقتی از امنیتِ رابطه مطمئن نیستیم، دعوا راهی برای آزمونِ «هنوز هستی؟» می‌شود. در آزمایشِ «چهرهٔ بی‌احساس»، آدم‌ها بی‌تفاوتیِ سرد را از خشمِ واضح بدتر تحمل می‌کنند؛ چون خشم یعنی رابطه هنوز زنده است. پس دعوای تو نه بهانهٔ فرار، که نقشه‌ای برای رسیدن به بغل است. این الگو برایت آشنا نیست؟

راهکار:

این متن در واقع یک درخواستِ پنهان برای امنیت است؛ دعوا اینجا زبانِ دومِ بغل است. گاهی خواسته وقتی از پشت نقابِ جنگ بیرون می‌آید، شنیده نمی‌شود؛ تصور کن همان جمله‌ها را با لحنِ «سخت‌نیست بغلم کنی» بگویی تا طرفِ مقابل به‌جای دفاع، به سمتت بیاید.