بهانه برای زندگی

دلیل زندگی: وقتی بودن تو انگیزه‌ی نفس کشیدن است:

در روانشناسی به این «دلبستگی امن» می‌گویند؛ مغز برای بقا به یک «دیگری معنادار» نیاز دارد که اکسیتوسین و دوپامین ترشح کند. ویکتور فرانکل در «انسان در جستجوی معنا» نشان داد کسانی که دلیلی برای زنده ماندن دارند، در سخت‌ترین شرایط تاب‌آوری بیشتری دارند. به زبان عصب‌شناسی، این «بهانه‌ی زندگی» همان نقشه‌ی بقای ذهن است. سوال: چطور این بهانه را به مسیری ماندگار تبدیل کنیم؟

راهکار:

این جمله از زاویه‌ی دیگر: اگر «بودنش» بهانه است، زندگی کردن خودت هم می‌تواند بهانه‌ای برای رشد این عشق باشد؛ نه فقط یک خاطره.