بهانه برای تنبلی

چرا وقتی کارمان لنگ است دلمان برای کسی تنگ می‌شود؟:

پروکراستینیشن ربطی به تنبلی ندارد؛ یک مکانیزم تنظیم احساسات است. مغز وقتی با کارِ سخت روبه‌رو می‌شود، دنبال پاداشِ فوری می‌گردد؛ یادآوری آدم‌های دوست‌داشتنی هم دوپامین و اکسی‌توسین آزاد می‌کند و همان لحظه حسِ دلتنگی را شبیه یک «حواس‌پرتیِ لذت‌بخش» جلوه می‌دهد. این یعنی ذهن دارد برای فرار از ناراحتیِ شروعِ کار، یک خاطره‌ی شیرین را جایگزین می‌کند. آیا شما هم این الگو را می‌شناسید؟

راهکار:

می‌شود از زاویه‌ی دیگری نگاه کرد: دلتنگی واقعی منتظرِ بی‌کاری نمی‌ماند؛ همان موقع که سرت شلوغ است هم می‌آید. پس این دلتنگیِ موقعِ کارِ لنگ، شاید فقط بهانه‌ی ذهن برای استراحت است.