شب بهانهای برای دلتنگی یا واقعیت بیوشیمیایی؟:
تحقیقات نشون داده که در تاریکی، آمیگدال (مرکز ترس و احساسات) فعالتر میشه و قشر پیشپیشانی (مرکز منطق) کمکارتر. یعنی شبها مغز ما ذاتاً به سمت غم و خاطرات منفی کشیده میشه. این فقط یک توهم نیست، یک مکانیزم تکاملیه برای محافظت در برابر خطرات شب. حالا سوال اینجاست: آیا میشه این مکانیزم رو با نور مصنوعی یا عادتهای خاص فریب داد؟
راهکار:
شبها سطح سروتونین مغز کاهش پیدا میکنه و کورتیزول (هورمون استرس) بالا میره؛ این تغییرات بیوشیمیایی باعث میشه احساسات منفی پررنگتر بشن. پس شاید شب بهانه نیست، فقط مغزت داره واقعیت رو بزرگتر از چیزی که هست نشون میده.