شهادت؛ بهانه نمیخواهد، بها میخواهد:
در روانشناسی به این «توجیه تلاش» میگویند: هرچقدر برای چیزی هزینه بیشتری بدهیم، ارزشش در ذهنمان بیشتر میشود. جالب اینجاست که پژوهشهای عصبشناسی نشان دادهاند همین مکانیزم دوپامین در انتخابهای روزمره مثل خریدن قهوه گران هم فعال است. شهادت هم از این قاعده بیرون نیست: بها دادن، ارزش را میسازد، نه بهانه را. سؤال: آیا اگر هزینهای در کار نباشد، هیچ ارزشی واقعاً «ارزش» دارد؟
راهکار:
این متن را میشود از زاویه «بها» به زندگی روزمره هم تعمیم داد: هر انتخاب مهمی بهای خودش را دارد؛ به جای بهانهتراشی برای نخواستن، صادقانه بپرسیم حاضری چه بهایی بدهی؟