قیمت ماندن با یک دیوانه در عشق:
در روانشناسی به این پدیده «ناهماهنگی شناختی» میگویند: وقتی آدمها برای توجیه تحمل رنج، عشق را بزرگتر از آنچه هست میبینند. جالب اینجاست که مغز ما دوپامین رو بهصورت نوسانی آزاد میکند—همین نوسان بین امید و ناامیدی اعتیادآور میشود. انگار ماندن در کنار کسی که «دیوانهوار» دوستش داری، شیمی مغزت را به چرخه قمار تبدیل میکند. تا حالا فکر کردی چرا کنار رفتن از این بازی انقدر سخت است؟
راهکار:
این سوال تلخ یادآور نظریه «تله سرمایهگذاری روانی» است: هرچه بیشتر تحمل کنیم، ترک کردن سختتر میشود. شاید ارزش دارد بپرسی آیا این «دیوانگی» طرف مقابل است یا خودت را مجبور به ماندن در وضعیتی کردهای که عزت نفست را میخورد؟