بهای التیام روح

زخم‌ها خوب می‌شوند اما به بهای بخشی از روح:

در علوم اعصاب، التیام زخم عاطفی معادل «بازنگری سیناپسی» است: مغز برای بقا، مسیرهای درد را کمرنگ می‌کند و بخشی از خاطرات مرتبط را محو یا بی‌رنگ می‌سازد. پس «بخشی از روح» استعاره نیست؛ نورون‌ها واقعاً بخشی از پیشینه عاطفی را قربانی می‌کنند. به این می‌گویند فراموشیِ سازگارانه. آیا این بهای لازم برای رشد است؟

راهکار:

این نگاه را می‌توان با مفهوم «رشد پس از آسیب» گسترش داد: همان بخش از دست‌رفته روح، جای خود را به درکی تازه و عمیق‌تر می‌دهد که پیش از زخم وجود نداشت.