به سلامتی غم

به سلامتی غم: شاید آن هم رفت!:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که مراسم نمادین مثل «نوشیدن به یاد کسی» یا «سلامتی دادن» مسیرهای دوپامین و کورتیزول را تنظیم می‌کند و حس پذیرش را تقویت می‌کند. جالب اینجاست که حتی غم هم اگر آن را به رسمیت بشناسیم و به آن «سلامتی» بدهیم، به تدریج قدرت خود را از دست می‌دهد. انگار غم تشنهٔ دیده شدن است.

راهکار:

یک نگاه دیگر: شاید غم هم مثل آدم‌ها نیاز به بدرقه دارد. سلامتی دادن به آن، نوعی خداحافظی است که مسیر رفتن را هموار می‌کند.