به سلامتی بارون

باران، حافظه پنهان خاطرات ما:

بوی باران ترکیبی از «ژئوسمین» و «ازن» است. مسیر بویایی مستقیم به آمیگدال و هیپوکامپ می‌رود؛ جایی که خاطرات هیجانی ذخیره می‌شوند. به همین دلیل یک بو می‌تواند کل یک دهه را زنده کند. باران حافظه ندارد؛ مغز ما با محرک بویایی خاطرات را از آرشیو بیرون می‌کشد. کدام خاطره با اولین بوی باران برمی‌گردد؟

راهکار:

باران حافظه ذخیره نمی‌کند؛ مثل آینه عمل می‌کند. هر قطره فقط آن بخشی از ما را پررنگ می‌کند که از قبل آنجا بوده. خاطره‌ها در باران ساخته نمی‌شوند، بلکه اجازه پیدا می‌کنند دوباره دیده شوند.