به پای یک گل ماندن

به پای یک گل ماندن کار هر باغبانی نیست:

فقط ۳ تا ۵ درصد پستانداران تک‌همسرند؛ انسان هم برزخی بین غریزه و انتخاب است. مغز برای تنوع دوپامین می‌دهد و برای ماندن، اکسی‌توسین. پس «به پای یک گل ماندن» نه ضعف باغبان، که مهارت مدیریت دو مدار شیمیایی متفاوت است. انتخاب کردن سخت‌تر است یا انتخاب ماندن؟

راهکار:

این جمله ماندن را به توانایی باغبان گره می‌زند؛ اما در باغ واقعی، گلِ ماندگار هم باید ریشه در خاکی داشته باشد که هر روز آب بخورد. شاید مسئله «هر باغبانی» نیست، «هر گلی» است که نمی‌گذارد باغبان از پا بیفتد.