به ویرانی کشاندن

ویرانی از پناه؛ خیانت و شکستن اعتماد:

پارادوکس «پناهِ ویرانگر» در روان‌شناسی دلبستگی شناخته شده است: مغز فردی را که پناه می‌داند، همزمان به‌عنوان منبع امنیت و منبع درد ثبت می‌کند. پس ضربه از او نه یک خیانت ساده، که فروپاشی نقشهٔ امنیت است. شاید پناه مطلق، خودش اولین تله باشد.

راهکار:

این پارادوکس را جدی بگیر: هر پناه مطلقی، همزمان یک نقطهٔ شکست مطلق می‌سازد. ویرانی از همان جایی می‌آید که تنها تکیه‌گاه ساخته شده. پس این جمله فقط روایت خیانت نیست؛ روایت تمرکز بیش‌ازحد امنیت در یک نفر است.