به نام خالق چشمهایش؛ متن عاشقانه کوتاه:
قرنیه تنها بافت شفاف بدن است که رگ خونی ندارد و اکسیژن را مستقیم از هوا میگیرد؛ یعنی وقتی به چشمان کسی خیره میشوید، در حال دیدن بافتی زنده و بدون خونرسانی هستید. مردمکها هنگام دیدن کسی که دوستش داریم تا ۴۵٪ گشادتر میشوند. چقدر از عاشقانههای شما ناخودآگاه به مردمکها وابسته است؟
راهکار:
این جمله یک دعای خصوصی است که تقدس را از آسمان به نگاه یک انسان میآورد. اگر ادامهاش دهید، میتوانید آن را به قطعهای کوتاه با قافیه «چشمهایش/خالق/عاشق» تبدیل کنید که حس نیایش زمینی را حفظ کند.