به کی نگاه کنم وقتی عشقم را باختم؟:
نگاه به چهرهی امن، ضربان قلب را با او هماهنگ میکند و آمیگدال را آرام میسازد. در فقدان، مغز یک تنظیمگر زیستی را گم کرده و واکنش سوگ، شبیه به ترک یک مسیر دوپامینی است. پس این سؤال فقط دلتنگی نیست؛ یک پاسخ فیزیولوژیک به غیبت است.
راهکار:
نگاهت به او، نگاه به یک پناهگاه امن بود. حالا میتوانی آن پناهگاه را بازسازی کنی؛ این بار با اتکا به خودت، نه به آدمی دیگر. باخت عشق، فرصتی است برای دیدن نسخهای از خودت که دیگر برای تأیید کسی زندگی نمیکند.