تو هم پروانه میشوی؛ به هر کرمی رو نده:
در فرآیند دگردیسی، سلولهای imaginal درون کرم تصورِ پروانه را زنده نگه میدارند؛ در حالی که سلولهای قدیمی آنها را «بیگانه» میپندارند و میکوشند نابودشان کنند. پس تحملِ نقدِ درونی و بیرونی بخشی از تبدیلشدن است. اگر کرم به هر محرکی واکنش نشان دهد، انرژیِ پیلهسازی را از دست میدهد. شاید «رو ندادن به کرم» دقیقاً همان سازوکار محافظتی طبیعت برای حفظ دگردیسی است.
راهکار:
این جمله یک نگاه تازه به مرزگذاری است: هر «نه» به آدمهای ناسازگار، یک «آری» به نسخهی در حال رشد توست. میتوانی از همین امروز فهرستی از عادتهایی که انرژیِ دگرگونیات را میخورند بنویسی و با خطزدنشان، فضای پیلهات را آزاد کنی.