به همه احترام نذاشتن

احترام مثل لباس؛ به هر کسی نمیاد:

در روان‌شناسی اجتماعی، احترام بیشتر از جنس «نشانگان جایگاه» است تا فضیلت ذاتی. آزمایش اطاعت میلگرام نشان داد آدم‌ها به نماد قدرت مثل لباس رسمی تا ۶۵٪ بیشتر تن می‌دهند. از طرفی اثر «شناخت پوششی» ثابت کرده لباس روی عملکرد شناختی خود فرد هم اثر می‌گذارد؛ یعنی احترام مثل لباس، هم قضاوت دیگران را می‌سازد و هم رفتار پوشنده را تغییر می‌دهد. برای همین است که به هر کسی نمی‌آید: چون تناسبش با موقعیت است، نه با شخصیت.

راهکار:

جمله‌ات را می‌شود این‌طور باز کرد: احترام مثل لباسِ دوخته‌شده برای موقعیت است، نه سایزِ آدم‌ها. برای همین بعضی‌ها هرچقدر هم تلاش کنند، توی قامت نقش جدیدشان گشاد یا تنگ دیده می‌شوند. نکته‌ی باحال‌تر این است که احترام واقعی مثل لباسِ خوش‌دوخت، لازم نیست تنگ یا پرزرق‌وبرق باشد؛ کافی است دقیقاً اندازه‌ی رفتار طرف باشد.