بوی خیابان خیس و سکوت؛ به فکر من باش:
مغز انسان بوی باران را با دقت یکدر-یکمیلیارد تشخیص میدهد؛ مولکول «جئوسمین» که از خاک مرطوب آزاد میشود، مستقیماً به هیپوکامپ و آمیگدال میرود. به همین دلیل بوی خیابان خیس میتواند خاطرات قدیمی را بدون اجازه ورق بزند. این سه کلمه—سکوت، عطر، تنهایی—فقط توصیف لحظه نیستند؛ یک میانبر شیمیایی به آرشیو احساساتاند. این بوی آشنا، برای تو چه کسی را زنده میکند؟
راهکار:
این سطرها را میتوان صدای درونیِ راوی در نظر گرفت که «تو»ی خطاب، در واقع همان بخش امیدوار خودش است؛ پس تنهایی اینجا نه فقدان، بلکه شکلی از گفتوگو با خویشتن است.