به فدای تو

دل دیوانه؛ روایتی از فدا شدن و دل‌شکستگی:

در روان‌شناسی، درد عاطفی ناشی از جدایی همان نواحی مغزی را فعال می‌کند که درد فیزیکی فعال می‌کند؛ به همین دلیل قلب‌شکستگی واقعاً حس یک زخم را دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد سطح دوپامین در مغز عاشق شبیه به مصرف‌کننده کوکائین بالا می‌رود و ناگهان قطع شدن این پاداش، حالتی شبیه خماری ایجاد می‌کند. جالب اینجاست که مغز برای کاهش رنج، خاطرات را با فیلتر نوستالژیک بازنویسی می‌کند.

راهکار:

این جمله را می‌توان نقطه‌ی اوج یک روایت دانست، نه پایان. شاید ادامه‌اش این باشد که دیوانگیِ دل، با وجود فدا شدن، هنوز ارزشمند است چون عمق عاطفی واقعی را نشان می‌دهد.