چرا آدمها عمداً اذیت میکنند؟ نشانههای رفتار عمدی:
آزمایشهای عصبشناختی لیبت نشون میده مغز انسان تا نیمثانیه قبل از «تصمیم آگاهانه»، سیگنال آمادگی صادر میکنه؛ یعنی بسیاری از کارها حتی قبل از اینکه خودت بدونی شروع میشن. اما وقتی رفتار دیگران رو قضاوت میکنیم، تحت «سوگیری قصدیت» قرار داریم: تمایل داریم کارهای بد دیگران رو عمدی و کارهای بد خودمون رو غیرعمدی ببینیم. پس این جمله هم درسته هم نادرسته، بسته به اینکه به کدوم طرف نگاه میکنی. آیا میخوای قضاوتت بر پایه خطای شناختی باشه؟
راهکار:
این جمله بهجای ناامیدی میتونه یه یادآوری باشه: اگر آدمها انتخابگر هستن، پس واکنش تو هم انتخاب خودته؛ بهجای «به دل گرفتن»، میتونی از خودت بپرسی این رفتار درباره خودش چی میگه؟