به باد رفتن عمر

توران دیدن و مرگ؛ به باد رفته عمر کوتاهم:

از نظر روانشناسی، مغز در لحظه‌های هیجانی شدید، زمان را کِش می‌آید. پدیده‌ای به نام «اتساع زمان» ناشی از ترشح دوپامین و نوراپی‌نفرین. برای همین یک دیدار کوتاه می‌تواند مثل یک عمر کامل احساس شود. پس شاید آن عمرِ به باد رفته، فشرده‌ترین و زنده‌ترین شکل زندگی بوده. سوال: کمیت بهتر است یا این همه کیفیت؟

راهکار:

شاید آن عمر کوتاهِ به باد رفته، آنقدر از لحظه‌های ناب پر بوده که از نظر تراکم احساس، از چندین زندگی معمولی بیشتر زیسته‌ای. منظور همان کیفیت است، نه کمیت.