بغض نترکیده و غمی که به درد تبدیل شد:
اشکهای احساسی از نظر زیستشیمی با اشکهای بازتابی فرق دارند؛ حاوی پرولاکتین، منیزیم و هورمونهای استرساند. وقتی بغض نمیترکد، دستگاه عصبی سمپاتیک روشن میماند و کورتیزول بالا، عضلات گردن و فک را منقبض و درد مزمن را فعال میکند. در مطالعات، مهار گریه با آستانه درد پایینتر ارتباط دارد. شاید بدنتان دارد جای اشک را نشانتان میدهد: کجای بدنتان غم نگه داشته شده؟
راهکار:
این درد، زنگِ بغضی است که مسیر اشک را پیدا نکرده؛ بهجای فروکشکردن، در بدن طنین انداخته تا شنیده شود.