بغض گریه نکردن

تنهایی حاکم: وقتی جمعیت درون ساکت می‌شود:

احساس «تنهایی در جمعیت» یک پارادوکس روان‌شناختی است که در آن فرد در میان دیگران، انزوای عمیقی را تجربه می‌کند. تحقیقات نشان می‌دهد این حالت می‌تواند با فعالیت کم‌تر در قشر جلوی مغز مرتبط با پاداش اجتماعی و درک ارتباطات همراه باشد، گویی مغز در یک مهمانی شلوغ، روی حالت «پرواز» قفل شده است. آیا این «حاکم تنها» در واقع سیستم دفاعی روان برای محافظت از یک خستگی عمیق‌تر است؟

راهکار:

این حس پارادوکس‌گونه «تنهایی در جمعیت» و سردی عاطفی، در روانشناسی با مفهوم «انزوای عاطفی» و احساس بیگانگی از خود (آلیناسیون) مرتبط است. شاید نوشتن نامه‌ای به آن «حاکم تنها» در درونت، بدون قضاوت، بتواند فضا را برای گفت‌وگوی درونی باز کند.