بغض بی‌دلیل

شعر باران و بغض؛ وقتی پنجره خیس می‌شود:

صدای باران به دلیل طیف فرکانسی یکنواخت، سیستم پاراسمپاتیک را فعال می‌کند و سطح کورتیزول را پایین می‌آورد؛ اما مغز این آرامش را با خاطرات هیجانی گره می‌زند. نتیجه متناقض است: باران از بیرون آرام می‌کند و از درون بغض می‌آورد. به همین دلیل بعد از باران طولانی، گریه بدون دلیل بیرونی کاملاً واکنشی شیمیایی و حافظه‌ای است.

راهکار:

اینجا پنجره فقط جداکننده نیست؛ پرده‌ای است که باران روی آن ضربه می‌زند و بغض در گلوی شاعر، پاسخ درونی همان ضرب‌آهنگ است. انگار بدن و پنجره هر دو از جنس شیشه‌اند که ترک نمی‌خورند، فقط خیس می‌شوند.